امید آن است که قطار زندگیت بر روی ریلهای شادی به حرکت در آید

 وهرگز طلوع زند گیت غروب نکند 

 با آرزوی موفقیت محسن چاووشی عزیز  که در سال جدید 

   آلبوم جدید را با مجوز به بازار هنر عرضه کند

     دوست دار همیشگی شما میکائیل

چه کسی باور کرد

جنگل جان مرا آتش عشق تو خاکستر کرد

چرا کسی نمیاد چیزی بگه                         چرا هیچکی از عاشقی هاش نمی گه

چرا این روزا عشقی پیدا نمی شه               چرا هیچ کس غصه از دلش رها نمیشه

چرا دیگه گیتارهم صدا نداره                     چرااین روزهاابری وتاره

چرارنگ آسمون دیگه آبی نیست                چراتوی آسمون پرنده ای نیست

چرا حتی دیگه بارون نمی باره                  چرا غرش ابرهاصدا نداره

چرا آب دریاها همه گل شدند                      چرا ماهی هاهمه از آب سیر شدند

چرا حتی قناری چیزی نخونه                     چرا می خوادتو قفس تنها بمونه

چرا هر جا میرسیم شده ویررونه                چرااین دل تو سینه درب وداغونه

چرا گل ها همشون زردوخشک شدند           چرابهار نمی یادفراموش شدند

چرااین دنیای رنگی سیاه شده                    چرا لونه پرنده خراب شده

چراباید توی غصه ها بمیریم                     چرا تو این جهنم بسوزیم آتیش بگیریم

چراشیرین وفرهاد فراموش شدند                چرا دل ها تو سینه غرق خون شدند

چرا دیگه نمی خوام با تو بمونم                  چرا دیگه نمیخوام تو را ببینم

چرا سرد شدم دیگه رنگ خزونم                چرا باید این شعروواست بخونم

چرا نمی خوام دیگه طلوع ببینم                  چرا باید توی این غربت بمیرم

آره این همه چراهمه دردمه                       این زخم بزرگ روی قلبمه

شعری از میکائیل صفری

تقدیم به محسن چاووشی وهوادارانش

کسانی که این وبلاگ را مشاهده می کنندبدانند که

این شعرها ازجایی فراهم نشده اندوشعر های مخصوص

خودم هستندکه آنها راسروده ام وآنها را در اختیار شما دوستان

می گذارم.